130 lecie Teatru

Teatru Im. Stefana Jaracza w Łodzi

130 lecie Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi

null

JUBILEUSZ TEATRU IM. STEFANA JARACZA W ŁODZI 9 / 10 / 11 XI 2018r.

9 listopada

Godz. 12.00 – Uroczystość wręczenia nagród i odznaczeń – Duża Scena
Godz. 13.30 – Otwarcie wystawy SZTUCZNOŚĆ WRODZONA (Gombrowicz na scenach Teatru im .S. Jaracza w Łodzi) oraz promocja albumu jubileuszowego NIEZAPOMNIANE – Foyer Teatru
Godz. 18.00 – Premiera Operetki W. Gombrowicza w reż. Waldemara Zawodzińskiego – Duża Scena

10 listopada

Godz. 16.00-18.00 – Forum Dyskusyjne REINTERPRETACJE – CZECHOW – Mała Scena
(forum zorganizowane we współpracy z Instytutem Teatralnym im. M. Hertza)
Godz. 18.00 – Premiera Operetki W. Gombrowicza w reż. Waldemara Zawodzińskiego – Duża Scena

11 listopada

Godz. 18.00 – Premiera Operetki W. Gombrowicza w reż. Waldemara Zawodzińskiego – Duża Scena
/ Premiera z Dziennikiem Łódzkim /

130-lecie najstarszej sceny polskiej w Łodzi

Jubileusz 130-lecia Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi
„Operetka” na inaugurację Teatr im. Stefana Jaracza, najstarszy łódzki teatr i jeden z pięciu najstarszych w kraju, spadkobierca tradycji polskiej sceny w Łodzi, rozpoczyna obchody 130-lecia istnienia.

W programie obchodów, pod honorowym patronatem prezydenta RP Andrzeja Dudy, kulminacyjnym punktem jest, inaugurująca jubileusz, premiera „Operetki” Witolda Gombrowicza w reżyserii, scenografii i światłach Waldemara Zawodzińskiego, z muzyką Tomasza Kiesewettera.

„Operetka” odsłoni swe premierowe oblicze trzykrotnie: 9, 10 i 11 listopada o godz. 18. W rolach głównych wystąpią m.in. Dorota Kiełkowicz, Andrzej Wichrowski, Marek Nędza, Karol Puciaty, Sergiusz Olejnik, Iwona Dróżdż-Rybińska. Autorką kostiumów jest Maria Balcerek, a choreografii Paweł Kułaga. W spektaklu udział biorą również studenci PWSFTviTw Łodzi oraz muzycy: wykładowcy i studenci Akademii Muzycznej im. G i K. Bacewiczów w Łodzi.

130-letnia historia Teatru im. Jaracza obfitowała w wydarzenia artystyczne o najwyższym poziomie. Nie sposób wymienić wszystkich twórców, którzy przyczynili się do sukcesów łódzkiej sceny, dość wspomnieć, że byli wśród nich Aleksander Zelwerowicz, Arnold Szyfman, Leon Schiller, Stanisława Wysocka, Karol Adwentowicz, Stefan Jaracz, Irena Solska, Bolesław Leśmian, Władysław Krasnowiecki, Ludwik Solski, Juliusz Osterwa, Mieczysława Ćwiklińska, Józef Węgrzyn, Kazimierz Junosza-Stępowski. Scenografię projektowali wielcy artyści, jak np. Konstanty Mackiewicz, Andrzej Pronaszko, Władysław Daszewski. Właściwie wszyscy najwybitniejsi twórcy – legendy polskiego teatru, m.in. Andrzej Łapicki, Aleksander Bardini, Jadwiga Chojnacka, Jacek Woszczerowicz, Zofia Mrozowska, Ryszarda Hanin, Hanna Małkowska, Krzysztof Chamiec, Janusz Gajos, Jan Świderski, Elżbieta Barszczewska, Władysław Hańcza, Barbara Ludwiżanka, Jan Peszek mieli i mają w swojej biografii „łódzki epizod” związany z Teatrem im. Stefana Jaracza. Z tego zespołu wyszli także najwięksi polscy reżyserzy – Kazimierz Dejmek, Lidia Zamkow, Janusz Warmiński, Jerzy Grzegorzewski, Mikołaj Grabowski.

Na tej scenie odbyły się pierwsze na ziemiach objętych zaborem rosyjskim wystawienia dramatów Stanisława Wyspiańskiego, Juliusza Słowackiego, Zygmunta Krasińskiego. Wiele zrealizowanych tu spektakli stało się niekwestionowanymi wydarzeniami teatralnymi i wpisało się zarówno w historię polskiego, jak i europejskiego teatru. Obecnie łódzki Teatr im. Stefana Jaracza zajmuje na mapie teatralnej Polski stałe i znaczące miejsce, czego potwierdzeniem są liczne nagrody na festiwalach, uznanie krytyki i niesłabnąca sympatia widzów.

Pracują tu wybitni reżyserzy, m.in. Maciej Prus, Mikołaj Grabowski, Nikołaj Kolada, Mariusz Grzegorzek, Jacek Orłowski, Agata Duda-Gracz, Małgorzata Bogajewska, Anna Augustynowicz, Grzegorz Wiśniewski, Waldemar Zawodziński, a także uznani scenografowie, np. Jerzy Rudzki, Jagna Janicka, Mirek Kaczmarek, Barbara Hanicka, Dorota Kołodyńska. O sukcesie bezsprzecznie decyduje silny zespół aktorski. Na trzech scenach Teatru prezentowany jest interesujący repertuar, na który składa się zarówno klasyka, jak i współczesna dramaturgia, z imponującą ilością prapremier polskich i światowych.

Trwające cały sezon obchody jubileuszu inauguruje premiera „Operetki” Witolda Gombrowicza, jednego z najbardziej oryginalnych i nowatorskich utworów we współczesnej dramaturgii. Będzie to wyjątkowa okazja do zaprezentowania ogromnych możliwości nie tylko aktorskich, ale także wokalnych i tanecznych niemal całego zespołu aktorskiego. W spektaklu zostanie wykorzystana muzyka prof. Tomasza Kiesewettera, skomponowana do legendarnej prapremiery z 1975 roku w reżyserii Kazimierza Dejmka. Uroczystości zbiegną się ze 100-leciem odzyskania niepodległości i 50-tą rocznicą śmierci Witolda Gombrowicza, wielkiego prozaika, dramaturga, eseisty, artysty, który należy do pisarzy wyjątkowych w dziejach literatury polskiej i światowej. Nie bez powodu krytycy literaccy okrzyknęli go mianem sumienia własnego narodu i surowego, aczkolwiek sprawiedliwego sędziego. To postać, która wywarła i nadal wywiera ogromny wpływ na całą polską kulturę.

Jego dzieło jest pomnikiem naszej prozy, częścią wielkiej całości, do której należą najwybitniejsi polscy twórcy. Operetka to dramat w przejmujący sposób opisujący historię XX wieku, w której nasza ojczyzna odegrała ogromną rolę i zapłaciła wielką cenę. Premiera wpisuje się w obchody 100-lecia niepodległej Polski, stając się znakomitym pretekstem do poważnej rozmowy, zarówno o imponującej przeszłości, jak i naszych perspektywach. Gombrowicz analizuje polskość nie w płaszczyźnie monumentalnej, ale z perspektywy indywiduum. Niejednokrotnie odnosi się do niej krytycznie, co nie znaczy, że ją dezawuuje. Drażni go zaściankowość i polskie kompleksy, kultywowanie cierpiętnictwa.

Prezentuje perspektywę Polaka, który nie chce „cierpieć za miliony”, ale pragnie być dumny ze swoich korzeni, ze swojej ojczyzny, jako kraju ludzi mądrych, obdarzonych poczuciem godności, świadomych swojej trudnej historii, wyciągających wnioski z przeszłości, ale zwróconych ku przyszłości i nowym horyzontom. W twórczości Gombrowicza przeglądamy się jak w lustrze, nasz obraz jest czasami karykaturalny, ale prawdziwy. Trudno się o to gniewać, bo jak mówi inny klasyk: „nie przyganiaj zwierciadłu, kiedy masz gębę krzywą”. Pisarz krytykuje polskie wady narodowe z poczuciem humoru, lecz bez satysfakcji, ze świadomością, że nie ma drugiego takiego narodu, jak Polacy – jednocześnie silni i słabi, solidarni i podzieleni, zdolni do największych poświęceń, ale i małostkowi. Wszystkie aspekty duszy polskiej odbijają się w dziełach Gombrowicza. Świadomość zarówno własnych słabości, jak i własnej siły, dojrzewanie w tyglu życiowych doświadczeń, poczucie własnej wartości, mądry dystans do świata, odważna obrona własnych poglądów.

Wartość jego literatury docenił cały świat. Utwory Gombrowicza zostały przetłumaczone na wiele języków. Jego dramaty grane są na wszystkich liczących się światowych scenach. Jako jeden z nielicznych Polaków osiągnął globalny sukces. Operetka jest dziełem bardzo polskim, ale i jednocześnie niezwykle uniwersalnym. Z perspektywy historii ubiegłego wieku ukazuje mechanizmy społeczno-polityczne niezmiennie prowadzące do konfliktów i wojen. Dzięki poczuciu humoru Gombrowicz przekłuwa balon głupoty, pychy, hipokryzji, pozorów i udawactwa, jednocześnie przestrzegając, że z czasem każda rewolucja zamienia się w karykaturę samej siebie.

Przedstawieniu towarzyszyć będzie specjalnie na tę okazję przygotowana wystawa fotograficzna pt. Sztuczność wrodzona prezentująca wszystkie inscenizacje gombrowiczowskie zrealizowane na naszej Scenie. Ekspozycja zlokalizowana będzie w foyer Teatru. Z okazji rocznicy przygotowujemy także album jubileuszowy pt. Niezapomniane. Wielkim atutem tego wydawnictwa będzie galeria unikatowych zdjęć archiwalnych (ok. 200) autorstwa wybitnych polskich fotografików, m.in. F. i L. Myszkowskich, E. Hartwiga, G.Wyszkowskiej, S. Brzozowskiego, J. Malarskiego, A. Brustmana, W. Górki, S. Sachno, A. Września, R. Sakowicza, U. Karpińskiej.

Będą to fotografie wyselekcjonowane z ponad 4000 egzemplarzy znajdujących się w naszym teatralnym archiwum. Mają one wielką wartość historyczną i artystyczną, ponieważ przedstawiają zarówno niezapomniane, wielkie przedstawienia, jak i wybitne role. Fotosy utrwalają takich tuzów, jak Woszczerowicz, Jaracz, Krasnowiecki, Zamkow, Skarżanka, Hanin, Zelwerowicz, Świderski, Hańcza, Ludwiżanka, Chamiec, Walczak, Przybylski, Wołłejko, Łapiński, Kreczmar, Warmiński, Górecka. Dokumentują dorobek wielkich reżyserów od Schillera, poprzez Daczyńskiego, Wiercińskiego, Bardiniego, Broniewską, Domańską, Żukowskiego, Grzegorzewskiego, Maciejowskiego, Prusa, Hussakowskiego aż po pokolenie współczesnych – Zawodzińskiego, Dudę-Gracz, Orłowskiego, Grzegorzka, Augustynowicz, Bogajewską.

Konferencja prasowa

Przygotowania

Program tv

Operetka

null

Operetka

Podczas uroczystych obchodów jubileuszu 130-lecia Teatru im. Stefana Jaracza zostanie zaprezentowana premiera „Operetki” Witolda Gombrowicza w reżyserii i scenografii Waldemara Zawodzińskiego, dyrektora teatru (przedstawienia na Dużej Scenie 9, 10 i 11 listopada o godz. 18.00). Autorką kostiumów jest Maria Balcerek, a w rolach głównych występują: Iwona Dróżdż-Rybińska, Dorota Kiełkowicz, Grażyna Walasek, Marek Nędza, Sergiusz Olejnik, Radosław Osypiuk, Krystian Pesta, Karol Puciaty, Mariusz Siudziński, Bogusław Suszka, Andrzej Wichrowski oraz studenci Szkoły Filmowej w Łodzi, wykładowcy i studenci Akademii Muzycznej w Łodzi. Muzyka – Tomasz Kiesewetter.

Operetka

Witold Gombrowicz

Waldemar Zawodziński

Twórcy

reżyseria, scenografia, światło
Waldemar ZAWODZIŃSKI

współpraca scenograficzna Katarzyna ZBŁOWSKA
kostiumy Maria BALCEREK
choreografia Paweł KUŁAGA
muzyka Tomasz KIESEWETTER
przygotowanie wokalne Barbara PANEK-PIĘTKOWSKA
przygotowanie muzyczne Paweł SERAFIŃSKI
asystent reżysera Bogusław SUSZKA
inspicjent, sufler Anna KRÓLIKOWSKA

O B S A D A
Księżna Himalaj Dorota KIEŁKOWICZ
Książę Himalaj Andrzej WICHROWSKI
Mama Albertynki Grażyna WALASEK
Tata Albertynki Bogusław SUSZKA
Albertynka Iwona DRÓŻDŻ-RYBIŃSKA
Mistrz Fior Marek NĘDZA
Baron Firulet Sergiusz OLEJNIK
Profesor Radosław OSYPIUK
Hrabia Hufnagiel Krystian PESTA
Hrabia Szarm Karol PUCIATY
Proboszcz Mariusz SIUDZIŃSKI
Walentowa – Antonina Jarnuszkiewicz,
Ministrant – Wiktor Piechowski (PWSFTViT),
Żebrak/Lokaj – Dominik Mironiuk,
złodziejaszek – Mateusz Czwartosz,
złodziejaszek – Michał Włodarczyk (PWSFTViT),
prezes – Jan Napieralski (PWSFTViT),
generał – Jan Butruk (PWSFTViT),
markiza – Marta Wiśniewska
lokaj Władysław – Aleksander Rudziński (PWSFTViT),
lokaje – Krzysztof Oleksyn, Artur Ziółkowski, Rafał Kowalski, Mikołaj Bartosiewicz (PWSFTViT) goście – Sylwia Gajdemska, Viktoria Zmysłowska, Dominika Walo, Julia Szczepańska, Julia Chatys, Hubert Kowalczys

Próba

Zdjęcia z przedstawienia

Przed jubileuszową premierą

Premiera

Premiera z Dziennikiem Łódzkim

130-lecie najstarszej sceny polskiej w Łodzi

1888-2018

Reinterpretacje

null

Reinterpretacje - Czechow

10 listopada o godz. 16 zainauguruje działalność DKJ, czyli Dyskusyjny Klub Jaracza (organizowany we współpracy z Instytutem Teatralnym im. M. Hertza). Te cykliczne dyskusje, które odbywać się będą w naszym teatrze i z naszego teatru będą brać początek, na sprawach teatralnych nie poprzestaną. Chcemy w nieskrępowanej atmosferze w pogłębiony sposób rozmawiać o sztuce i rzeczywistości, wiedząc, że dla każdego widza i dla każdego artysty fundamentalne znaczenie ma wszystko, co wokół.

W Dyskusyjnym Klubie Jaracza teatr spotykać się będzie z historią (tą pisaną wielką i małą literą), filozofią, z psychologią, nowoczesną myślą społeczną i dorobkiem poprzednich pokoleń. Wszystkie spotkania DKJ-u będą miały podtytuł „Reinterpretacje”. A to dlatego, że odwołujemy się do wielkich autorów, piszących nie tylko dla teatru, chcemy przejrzeć się w ich ideach, myślach i słowach, sprawdzić, co dzisiaj znaczą i czy mogą być ciągle drogowskazem współczesności. A może domagają się nowego przetestowania, może ożywczo podziała na nich wypowiedzenie posłuszeństwa, może na kanwie tradycji warto budować nowy język porozumienia? Przekonajmy się o tym wspólnie, dzięki reinterpretacjom.

W dniach listopadowego jubileuszu Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi spotkanie poświęcone będzie Antoniemu Czechowowi. Rozmawiać będą: Katarzyna Osińska – teatrolog, historyk teatru, wybitna znawczyni rosyjskiego teatru i dramatu, Jacek Orłowski, prezes Instytutu Teatralnego im. Mieczysława Hertza. Reżyser i nauczyciel akademicki, dr hab. Prof. nadzw. AST w Krakowie i Szkoły Filmowej w Łodzi. Na scenie Teatru im. S. Jaracza wystawiał dzieła rosyjskich pisarzy z II połowy XIX wieku: Fiodora Dostojewskiego („Karamazow”), Lwa Tołstoja („Przypadek Iwana Iljicza”) i Antoniego Czechowa ( ” Wujaszek Wania” , „Trzy siostry”), Paweł Łysak – dyrektor Teatru Powszechnego w Warszawie, reżyser, wielokrotny inscenizator sztuk Czechowa, Tomasz Mróz – doktorant w Instytucie Rosji i Europy Wschodniej UJ, zajmujący się twórczością Antoniego Czechowa oraz kulturą rosyjską II połowy XIX wieku, Jacek Wakar – krytyk i publicysta, stały moderator spotkań.

Kulisy

Reinterpretacje

Wystawa ``Sztuczność Wrodzona``

null

9 listopada, o godz. 13.30 odbędzie się wernisaż wystawy „Sztuczność wrodzona” poświęconej inscenizacjom dzieł Gombrowicza zrealizowanym na scenach Teatru im. Stefana Jaracza połączony z promocją okolicznościowego albumu „Niezapomniane” autorstwa Ewy Drozdowskiej i Joanny Siudzińskiej.

 

Projekt wystawy: Beata Grabska

Montaż wystawy

Otwarcie wystawy

Wydawnictwo

null

Wydawnictwo Niezapomniane

Z okazji rocznicy przygotowaliśmy album jubileuszowy pt. Niezapomniane. Wielkim atutem tego wydawnictwa jest galeria unikatowych zdjęć (ok. 200) autorstwa wybitnych polskich fotografików, m.in. F. i L. Myszkowskich, E. Hartwiga, G. Wyszkowskiej, S. Brzozowskiego, J. Malarskiego, A. Brustmana, W. Górki, S. Sachno, A. Września, R. Sakowicza, U. Karpińskiej.

Przedstawiamy fotografie wyselekcjonowane z ponad 4000 egzemplarzy znajdujących się w naszym teatralnym archiwum. Mają one wielką wartość historyczną i artystyczną, ponieważ przedstawiają zarówno niezapomniane, wielkie przedstawienia, jak i wybitne role. Fotosy utrwalają takich tuzów jak: Woszczerowicz, Jaracz, Krasnowiecki, Zamkow, Skarżanka, Hanin, Zelwerowicz, Świderski, Pawlik, Hańcza, Ludwiżanka, Chamiec, Walczak, Przybylski, Wołłejko, Łapiński, Kreczmar, Warmiński, Górecka. Dokumentują dorobek wielkich reżyserów od Schillera, poprzez Daczyńskiego, Wiercińskiego, Bardiniego, Broniewską, Domańską, Żukowskiego, Grzegorzewskiego, Maciejowskiego, Prusa, Hussakowskiego aż po pokolenie współczesnych – Zawodzińskiego, Dudę-Gracz, Orłowskiego, Grzegorzka, Augustynowicz, Bogajewską, Wiśniewskiego.

 

Projekt wydawnictwa: Beata Grabska

Promocja wydawnictwa

Każdy jubileusz to okazja do spojrzenia wstecz i pretekst do wspomnień

Słowo wstępne

Każdy jubileusz to okazja do spojrzenia wstecz i pretekst do wspomnień. Mija właśnie 130 lat od czasu powstania pierwszej stałej sceny polskiej w Łodzi. Utarło się, że bezpośrednim dziedzicem jej tradycji jest Teatr im. Jaracza, Teatr, któremu ja sam sekunduję od ponad 30 lat, najpierw jako etatowy reżyser, a od blisko ćwierćwiecza jako dyrektor. W mojej pamięci wciąż żywe są sceny z Bram raju, którymi debiutowałem w Łodzi ponad trzy dekady temu. Przez myśl mi wtedy nie przeszło, że już wkrótce to ja będę decydował o obliczu artystycznym tej szacownej instytucji. Jako 33 latek, któremu powierzono jeden z najstarszych polskich teatrów, nie do końca zdawałem sobie sprawę ze skali odpowiedzialności.

Młodzieńczy entuzjazm, z jakim przekładałem siły na zamiary, gasił wątpliwości zanim zdążyły się na dobre pojawić. Ale wraz z upływem czasu i nabywanym doświadczeniem rosła świadomość roli, której się podjąłem. Jako dojrzały człowiek i artysta jestem bardziej świadomy ograniczeń i możliwości, lepiej radzę sobie z problemami, a jednocześnie w pełni świadomie biorę odpowiedzialność za zespół, za repertuar, za edukację i kształtowanie gustów widowni, słowem – za kontynuowanie najlepszych tradycji.

Dramatyczne dzieje kraju i miasta naznaczyły Teatr, niejednokrotnie stając na przeszkodzie
realizacji twórczych planów i zaspokojeniu artystycznych ambicji. Niesprzyjające okoliczności nie osłabiły jednak ducha polskości. Okazał się na tyle silny, by w wielokulturowej i wielonarodowościowej Łodzi nie dopuścić do unicestwienia rodzimej inicjatywy teatralnej. Dzięki temu dziś możemy chwalić się imponującą historią. Przypomnieniu dawnej świetności i pokazaniu bieżących dokonań służy okolicznościowy album. Z oczywistych względów na kartach wydawnictwa jubileuszowego trudno zmieścić wszystko, co stanowi o potencjale Teatru. Są tu portrety legendarnych artystów, którzy już odeszli, są fotosy z historycznych przedstawień zrealizowanych przez najwybitniejszych polskich inscenizatorów, są również zdjęcia z bieżącego repertuaru. Niezapomniani Artyści, niezapomniane inscenizacje, i my – kolejne pokolenie ludzi teatru, usiłujące w twórczy sposób transponować problemy
współczesności w nadziei, że i po nas na kartach historii zostaną trwałe ślady.

Waldemar Zawodziński

Kontakt

null

Dział Reklamy i Promocji

ul. Kilińskiego 45, 90-257 Łódź
tel. +48 42 662 33 22
e-mail: promocja@teatr-jaracza.lodz.pl